Perzik 2.0

Wat was de eerste Perzik?

De eerste Perzik was een sociaal platform waar volwassenen fotografie konden delen zonder de beperkingen die gewone sociale media op naakt legt.

Mensen deelden lichamen, artistieke foto's, sexy foto's en meer expliciete content.

Het groeide uit tot een echte community.

En het runnen ervan leerde me veel meer dan het bouwen.

Ik onderschatte moderatie, nam aan dat mensen consent op dezelfde manier begrepen, en dacht dat duidelijke regels genoeg zouden zijn.

Ik onderschatte hoe moeilijk moderatie wordt als seksualiteit en kwetsbaarheid in dezelfde ruimte bestaan.

Ik nam aan dat mensen consent min of meer op dezelfde manier begrepen.
Ik nam aan dat duidelijke regels genoeg zouden zijn.
Ik nam aan dat mensen die regels zouden volgen, gewoon omdat ze ermee hadden ingestemd.

Dat was naïef.

Regels zonder gevolgen creëren geen grenzen.

En iemand zeggen dat ze consent moeten respecteren, leert hen niet magisch wat consent betekent.

Het oorspronkelijke platform is gesloten. In plaats van de oude Perzik terug te brengen, bouw ik een nieuwe vanuit die lessen.

Maar het idee is nooit echt weggegaan.

Alles wat ik leerde van het runnen ervan, evenmin.

Dus in plaats van de oude Perzik terug te brengen, bouw ik een nieuwe.

Ik bouw Perzik 2.0 veel bewuster rond consent, privacy, moderatie en community.

We voegen meer wrijving toe aan lid worden.
We denken na over hoe expliciete content gelabeld en gefilterd wordt.
We kijken naar hoe privéfoto's ontvangen worden.
We maken grenzen duidelijker.
En we hebben er veel minder moeite mee om iemand de toegang tot de community af te nemen.

Wat niet verandert, is waarom ik van Perzik hield in de eerste plaats.

Je moet jezelf niet censureren omdat iemand ergens je tepel beledigend zou kunnen vinden.

We denken alleen veel beter na over wat er rond die vrijheid moet bestaan.